Αρχική Σελίδα

To μουσείο αφορά στον λαϊκό πολιτισμό αναπτύχθηκε και λειτουργεί εδώ και αρκετά χρόνια στους Σιναράδες 14 χιλιόμετρα από την πόλη της Κέρκυρας. Εμψυχωτής και πρόεδρος της Λαογραφικής Εταιρείας Μέσης ο συνταξιούχος δάσκαλος Νίκος Πακτίτης ο οποίος ήδη από την ηλικία των 30 χρόνων αρχίζει να ασχολείται με την λαογραφία. Αποτέλεσμα αυτής του της ενασχόλησης ήταν η δημιουργία της Λαογραφικής Εταιρείας, ενός σωματείου που έχει σαν στόχο να συγκεντρώσει και να αναδείξει οτιδήποτε αφορά τον λαϊκό μας πολιτισμό.

Το Ιστορικό-Λαογραφικό Μουσείο Μέσης Κέρκυρας εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1982 στο παραδοσιακό χωριό των Σιναράδων που απέχει 13 χλμ. από την πόλη της Κέρκυρας ενώ από το ΄85 στεγάζεται σε ένα ιδιόκτητο παλιό διώροφο σπίτι . Στον πρώτο όροφο του σπιτιού μας οδηγεί μια εξωτερική πέτρινη σκάλα, που καταλήγει σε «μπόντζο» (βεράντα). Ο όροφος αυτός παρουσιάζει μια χωριάτικη κατοικία μέσης οικονομικής κατάστασης, όπως εξελίχθηκε σε έναν περίπου αιώνα (1860-1960) στα χωριά της Μέσης Κέρκυρας.

Το σπιτικό αποτελείτε από το «πόρτιγο» (είσοδο), την κουζίνα, την τραπεζαρία, διάδρομο και κρεβατοκάμαρα. Σ' αυτά έχουν τοποθετηθεί τα ανάλογα έπιπλα και σκεύη.

Αριστερά από την είσοδο του πρώτου ορόφου είναι η πόρτα που μας οδηγεί με εσωτερική σκάλα στο δεύτερο όροφο. Βρισκόμαστε σ' ένα μικρό δωμάτιο όπου υπάρχει η βιβλιοθήκη, το αρχείο παλαιών εγγράφων κι ορισμένες μικρές συλλογές.

Ανεβαίνουμε δύο σκαλιά, μπαίνουμε σε μια μεγάλη αίθουσα όπου υπάρχουν οι λαογραφικές ενότητες:

Κερκυραϊκές φορεσιές και μουσικά όργανα.
Γεωργικά εργαλεία
Χειρόμυλος και μουντζούρι.
Φωτιστικά
Μέτρα - Σταθμά - Ζυγαριές
Εργαστήρι τσαγκαρικής
Κερκυραϊκά κεραμικά
Αλιευτική συλλογή
Παιδική γωνιά
Εργαλεία οικοτεχνίας και μαστορικής.

Το Λαογραφικό Μουσείο Μέσης λειτουργεί καθημερινά (από Μα'ιο έως Οκτώβριο) εκτός Δευτέρας από τις 9.30 το πρωί έως τις 2.00 το μεσημέρι (τηλ. 26610-54962).

Δείτε μέρος από τα εκθέματα και τις Συλλογές

Η θέση του Μουσείου σε δορυφορικό χάρτη

Το Ιστορικό του Μουσείου

Ιδρυση του Μουσείου:
Το Ιστορικολαογραφικό Μουσείο Μέσης Κέρκυρας εγκαινιάστηκε τον Αύγουστο του 1982 στο μεγάλο παραδοσιακό χωριό Σιναράδες, 13 χλμ. από την Κέρκυρα. Την ιδέα και την πρωτοβουλία είχε ο Νίκος Πακτίτης, εκπαιδευτικός που ασχολείται από χρόνια με τη λαογραφία. Άρχισε μόνος του τη συγκέντρωση ιστορικών στοιχεΊων και λαογραφικού υλικού και το 1978, με 12 ακόμα φίλους της λαογραφίας, ίδρυσε ένωση προσώπων με την επωνυμία ΙΣΤΟΡΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΣΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ. Η ένωση εμφανίστηκε με το βραχύβιο περιοδικό "Η Κερκυραία", ενώ δύο χρόνια αργότερα αναγνωρίστηκε ως σωματείο με την ίδια επωνυμία. Από τότε άρχισε περισσότερο συστηματική προσπάθεια να συγκροτηθεί ένα Ιστορικολαογραφικό Μουσείο που ν' αντιπροσωπεύει την κεντρική κερκυραϊκή ύπαιθρο, δηλαδή την ευρύτερη περιοχή της Μέσης, όπως αυτή φαίνεται στο χάρτη του εξωφύλλου. Η απόφαση αυτή ήταν υλοποίηση της άποψης ότι η συγκρότηση ενός μεγάλου παγκερκυραϊκού Μουσείου ήταν πέρα από τις δυνάμεις του συγκεκριμένου σωματείου. Ενώ η ίδρυση κι άλλων περιφερειακών σωματείων του ίδιου αντικειμένου θα ήταν δυνατή στα πλαίσια μιας επιθυμητής περιφερειακής πολιτιστικής ανάπτυξης. Η ΙΣΤΟΡΙΚΟΛΑΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΣΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ, εκτός από την ίδρυση του συγκεκριμένου Μουσείου, προέβλεψε την ενίσχυση κάθε συλλογικής προσπάθειας που θα σκόπευε στη συγκέντρωση, έρευνα και μελέτη ιστορικολαογραφικών στοιχείων σε οποιαδήποτε περιοχή του νησιού μας.
Η ΣΤΕΓΑΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ:
Το Μουσείο αρχικά στεγάστηκε στο ισόγειο μιας νέας μονόροφης κατοικίας που βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του χωριού. Δεν ήταν όμως ευρύχωρο, όπως επίσης ερχόταν σε αντίθεση το μη παραδοσιακό αυτό οίκημα με τον προορισμό του. Έτσι, δεν μπορούσαν να προβληθούν όπως έπρεπε οι συλλογές, ούτε να δημιουργηθούν νέες. Η εξεύρεση ενός ευρύχωρου παλαιού σπιτιού ή ενός νεόκτιστου με παραδοσιακή μορφή ήταν από τα βασικά προβλήματα της εταιρείας. Με το 4758/18-3-85 αγοραπωλητήριο συμβόλαιο του συμβολαιογραφείου Μέσης, αγοράστηκε τελικά ένα παραδοσιακό διώροφο σπίτι, που όμως χρειάστηκε αρκετές επισκευαστικές και διαρυθμιστικές εργασίες ώστε να στεγαστούν όλες οι συλλογές.Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1997 αγοράστηκε στην πόλη της Κέρκυρας ο χώρος που αποτελεί το γραφείο της εταιρείας και στεγάζει επίσης τμήμα της βιβλιοθήκης της.
ΣΚΟΠΟΙ:
Σκοπός του Μουσείου δεν είναι μόνο η συγκέντρωση, διαφύλαξη και προβολή των στοιχείων του λαϊκού πολιτισμού της περιοχής που αναφέρθηκε. Αποβλέπει στη διαφώτιση του λαού, προκειμένου να διαφυλάξει τα στοιχεία εκείνα του πολιτισμού του που δεν κλείνονται μέσα σ'ένα Μουσείο. Αυτά είναι τα αρχιτεκτονικά και καλλιτεχνικά δημιουργήματα του τόπου, τα ήθη και τα έθιμα, οι γιορτές, τα τραγούδια κ.α. Αποβλέπει επίσης στο να γίνει το Μουσείο αυτό ένα αξιόλογο πολιτιστικό κέντρο, που σε κάποιο βαθμό θα υποβοηθήσει την έρευνα και τη μελέτη του λαϊκού μας πολιτισμού αλλά και θα κινήσει το ενδιαφέρον, ιδίως των νέων, για καινούργιες συνθέσεις (στα κεραμικά, στα κεντήματα, τα πλεκτά, τη ζωγραφική κ.α).
ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ:
Με τη συμμετοχή νέων των Σιναράδων και του Πέλεκα, και με τη βοήθεια επαγγελματικών μουσικοχορευτικών συγκροτημάτων, οργανώθηκαν στο παρελθόν δύο ετήσιες γιορτές λαϊκής παράδοσης που είχαν εξαιρετική απήχηση. Η ομάδα κερκυραϊκών χορών που εκπαιδεύτηκε, έλαβε μέρος εκτός από τις παραπάνω γιορτές, σε χωριάτικα πανηγύρια.Το Μουσείο αρχικά επισκέφθηκαν πολλοί κάτοικοι από τα γύρω χωριά κι από την πόλη, κατά τη διαρκεια των γιορτών της λαϊκής παράδοσης του 1982, 83 και 84. Έκτοτε επισκέπτονται το Μουσείο κάθε χρόνο περίπου 8.000 τουρίστες, έλληνες και ξένοι κατά τη θερινή περίοδο και σχολεία κατά τη διάρκεια του σχολικού ακαδημαϊκού έτους. Το Μουσείο επίσης επισκέπτονται συγγραφείς, ερευνητές της τοπικής ιστορίας και λαογραφίας, δημοσιογράφοι, φοιτητές και ακαδημαίκοί καθηγητές. Το Μουσείο παρέχει σ'όλους τη δυνατότητα έρευνας και πρόσβασης στην πλούσια λαογραφική συλλογή του και στη βιβλιοθήκη του.

Το έργο της ανάπτυξης και λειτουργίας του www.corfuculture.gr, υλοποιήθηκε με τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο του Ε.Π. ΚτΠ, Γ ΚΠΣ 2000-2006 με την συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) κατά 80% και 20% από Εθνικούς πόρους.